Self Portrait as a Face Mask
limited t-shirts edition with signed print
(EN)
Self Portrait as a Face Mask (2020) refers to Bruce Nauman’s Self Portrait as a Fountain, where the artist’s body is literally used to realize the title of the work. In Nauman, the body becomes a fountain; in Dobrucki, it becomes a mask.
In the work, the artist’s body is placed against a classical bust. His buttocks are pressed against the face of the bust, covering it so that his body becomes the mask. The gesture is intimate, erotic, and absurd. The work was made during the first lockdown in 2020, when physical contact with other people was strongly limited. Instead of protecting against contact, the mask becomes a substitute for contact. A living body meets the fixed image of another person, creating a form of closeness that cannot happen directly.
The work exists as a limited edition of T-shirts with a signed print. A one-time gesture made with the artist’s body becomes a reproduced image and an object that can be worn and circulated among other people. An image created out of isolation becomes an object of contact with others.
In the work, the artist’s body is placed against a classical bust. His buttocks are pressed against the face of the bust, covering it so that his body becomes the mask. The gesture is intimate, erotic, and absurd. The work was made during the first lockdown in 2020, when physical contact with other people was strongly limited. Instead of protecting against contact, the mask becomes a substitute for contact. A living body meets the fixed image of another person, creating a form of closeness that cannot happen directly.
The work exists as a limited edition of T-shirts with a signed print. A one-time gesture made with the artist’s body becomes a reproduced image and an object that can be worn and circulated among other people. An image created out of isolation becomes an object of contact with others.
(PL)
Self Portrait as a Face Mask (2020) podejmuje dialog z Self Portrait as a Fountain Bruce’a Naumana, w którym ciało artysty zostaje potraktowane dosłownie jako materiał realizujący tytuł pracy. U Naumana ciało staje się fontanną, u Dobruckiego staje się maską.
W pracy ciało artysty zostaje zestawione z klasycznym popiersiem. Pośladki zostają przyłożone do twarzy popiersia, tak że ciało zasłania rzeźbiarską twarz i samo zaczyna funkcjonować jako maska. Gest jest intymny, erotyczny i absurdalny. Praca powstała w kontekście pierwszego lockdownu w 2020 roku, kiedy fizyczna bliskość została gwałtownie ograniczona. Maska, zamiast chronić przed kontaktem, staje się tutaj przewrotnym substytutem kontaktu. Żywe ciało spotyka się z nieruchomym przedstawieniem drugiego człowieka, tworząc obraz bliskości, której nie można osiągnąć wprost.
Praca funkcjonuje jako limitowana edycja koszulek z podpisanym printem. Jednorazowy gest własnego ciała zostaje w ten sposób przekształcony w powielany obraz i przedmiot, który może zostać ponownie wprowadzony w obieg i noszony przez inne osoby. Obraz powstały z izolacji zaczyna więc funkcjonować jako przedmiot kontaktu z innymi.
W pracy ciało artysty zostaje zestawione z klasycznym popiersiem. Pośladki zostają przyłożone do twarzy popiersia, tak że ciało zasłania rzeźbiarską twarz i samo zaczyna funkcjonować jako maska. Gest jest intymny, erotyczny i absurdalny. Praca powstała w kontekście pierwszego lockdownu w 2020 roku, kiedy fizyczna bliskość została gwałtownie ograniczona. Maska, zamiast chronić przed kontaktem, staje się tutaj przewrotnym substytutem kontaktu. Żywe ciało spotyka się z nieruchomym przedstawieniem drugiego człowieka, tworząc obraz bliskości, której nie można osiągnąć wprost.
Praca funkcjonuje jako limitowana edycja koszulek z podpisanym printem. Jednorazowy gest własnego ciała zostaje w ten sposób przekształcony w powielany obraz i przedmiot, który może zostać ponownie wprowadzony w obieg i noszony przez inne osoby. Obraz powstały z izolacji zaczyna więc funkcjonować jako przedmiot kontaktu z innymi.